چهارشنبه هفدهم آبان 1385
دوستان خوبم
خیلی خوشحال بودم که روی نیمکت روبروی من می نشستید و به حرفام گوش می کردید، ولی فعلا مجبورم تا اطلاع ثانوی باهاتون خداحافظی کنم...
دوستتون دارم که این مدت منو تحمل کردید و از این که دیگه بهم سر نمی زنید، غصه می خورم.
به امید دیدارتون هستم...خیلی زود
تینای خیلی اندوهگین که آخرشم آشپز نشد...
نوشته شده توسط نیمکت در ساعت 12:44 | لینک
